Η Μαρία Παπαγεωργίου και ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης δηλώνουν "Όμορφοι και ηττημένοι"σκιαγραφόντας το προφίλ της πραγματικότητας με αφοπλιστικό ρομαντισμό.
1.Πως γνωριστήκατε;
Άλεξ:Η γνωριμία ήταν λίγο επεισοδιακή. Συνέβη από τρεις διαφορετικές μεριές ταυτόχρονα. Βρισκόμουν σε περίοδο που έψαχνα τραγουδίστρια για τις δικές μου συναυλίες. Η πρώτη κρούση έγινε από τον κιθαρίστα του σχήματος τον Γιάννη τον Μπούρα .Μου γνώρισε την Μαρία, τραγούδησε στην πρόβα και επειδή δοκίμαζα πολλές φωνές τότε ήμουν επιφυλακτικός και δεν την επέλεξα. Η δεύτερη κρούση έγινε από τον Ηλιά Βαμβακούση τον τραγουδοποιό. Μου δίνει το τηλέφωνό της Μαρίας ,της ζητάω να έρθει να την ακούσω και μου λέει 'Αλέξανδρε έχω ξανάρθει'(γέλια!).Δεν έγινε ούτε τότε η επαφή, πήρα μια άλλη κοπέλα. Η τρίτη και τελευταία επαφή έγινε από τον τότε παραγωγό μου και στιχουργό Παρασκευά Καρασούλο. Η Μαρία είχε πάρει μέρος στην τρίτη ακρόαση της Μικρής Άρκτου και εγώ στην δεύτερη. Έγινε πρόταση να βρεθούμε καλλιτεχνικά μαζί, να της κάνω δίσκο και να βρεθούμε μαζί στα Live. Το μετάνιωσα που δεν την είχα πάρει από την πρώτη μέρα. Ευτυχώς μου δόθηκε η ευκαιρία να επανορθώσω.
2.Το 2004 έκανες τον πρώτο σου προσωπικό δίσκο με τίτλο «φυσάει αλλιώς ο αέρας εδώ» και συ έχεις συμμετάσχει στον δίσκο της Δανάης Παναγιωτοπούλου και του Νίκου Χαλβατζή.Είχε σκεφτεί ο καθένας από σας ότι το επόμενο δισκογραφικό σας βήμα θα ήταν με τον συγκεκριμένο χαρακτήρα ,ύφος και αισθητική ή απλώς προέκυψε. Το επιδιώξατε;
Άλεξ:Εγώ προσωπικά όταν έβγαλα τον πρώτο μου δίσκο δεν μπορούσα να σκεφτώ ότι θα λειτουργήσω ως συνθέτης και στιχουργός που δίνει τραγούδια. Βγήκα ως τραγουδοποιός και νόμιζα ότι θα συνέχιζα έτσι. Αλλά τελικά μου δόθηκε η ευκαιρία με την Μαρία να εξετάσω και αυτή την πτυχή της δημιουργίας και μου φάνηκε πάρα πολύ γοητευτική.
Μαρία : Δεν το επιδίωξα. Κατ' αρχήν δεν είχα μεγάλη επαφή με την ελληνική μουσική όταν γνώρισα τον Αλέξανδρο. Τότε το όνειρό μου ήταν να κάνω έναν αγγλόφωνο δίσκο. Μέσω της τρίτης ακρόασης της Μικρής Άρκτου - που επέμενε η δασκάλα μου φωνητικής,η Ελισάβετ Καρατζόλη, να πάρω μέρος- γνώρισα τον Αλέξανδρο και ήρθα σε πραγματική επαφή με τον ελληνικό στίχο, άρχισα να ψάχνω και να ακούω πιο προσεκτικά τους μεγάλους μας δημιουργούς και σιγά σιγά όλο αυτό με κέρδισε. Όλη αυτή μου η στροφή και η αφοσίωση τα τελευταία χρόνια με έφερε σε επαφή και με τον Νίκο Χαλβατζη και τη Δανάη Παναγιωτοπούλου, δύο ανθρώπους που τους θεωρώ πολύ ταλαντούχους και που πραγματικά υπηρετούν το ελληνικό τραγούδι. Είμαι πολύ ευγνώμων.
3.Δεύτερη δισκογραφική δουλειά για τον Αλέξανδρο και πρώτη για σένα. «Όμορφοι και ηττημένοι» ο τίτλος της πρώτης σας κοινής δισκογραφικής σας δουλειάς. Το ομώνυμο τραγούδι έχει αγαπηθεί πολύ από το κοινό που σας ακολουθεί.Το περιμένατε ;
Μαρία: Ναι εγώ το είχα πιστέψει αυτό το τραγούδι.Είχε γράψει πολλά τραγούδια ο Αλέξανδρος αυτά τα δυο τρία χρόνια που δουλεύαμε αυτό το υλικό. Ήταν από τα πολύ λίγα που είπα πάμε να το ηχογραφήσουμε αμέσως. Πιστεύω ότι έχει πολύ δυνατό στίχο και μουσική και αυτό λειτουργεί καταλυτικά.
Αλεξ: Και εγώ το πιστεύω σαν τραγούδι πολύ. Έχει ταιριάξει απόλυτα με την φωνή της Μαρίας. Αν το έλεγα εγώ δεν ξέρω αν θα είχε το ίδιο αποτέλεσμα. Θα ήταν πάλι ένα καλό τραγούδι αλλά θα έλειπε ίσως η ευαισθησία της γυναικείας φωνής.
αλλά και του παλιού. Ποιες είναι οι επιρροές σου; Το γεγονός ότι αναλαμβάνεις και το κομμάτι του στίχου και της σύνθεσης σημαίνει πως μπορείς να κάνεις το ένα υπό την προυπόθεση του άλλου;
Άλεξ:Με έχουν επηρεάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό πολλοί τραγουδοποιοί που έχουν περάσει από την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, κυρίως από τον Σαββόπουλο και έπειτα. Έχω ακούσει Μούτση, Λοϊζο, Θεοδωρακή, Μικρούτσικο. Θεωρώ πως τα ακούσματα αυτά είναι αφομοιωμένα και τα έχω ενστερνιστεί. Έπειτα για να γνωρίσω τους καλλιτέχνες της δεκαετίας του 60 και του 70 με βοήθησαν πολύ καλλιτέχνες της δεκαετίας του 90.Ο Μίλτος Πασχαλίδης στάθηκε ως αφορμή για να μάθω από που επηρεάστηκε ως καλλιτέχνης. Οι Πυξ Λαξ, ακόμη, στα γυμνασιακά μου χρόνια που έκαναν τρομερή επιτυχία, με έβαλαν στο κλίμα της ακουστικής κιθάρας και του προσεγμένου στίχου. Αργότερα ο Μάλαμας και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου .Αλλά και ακούσματα που είχα πρωτού έρθω σε επαφή με την ακουστική μουσική, όπως rave και punk μουσική ,κλασσικό ροκ. Όλα αυτά με έχουν επηρεάσει μουσικά και στιχουργικά. Αλλά δεν γράφω στίχους και μουσική ταυτόχρονα. Υπάρχουν και τα δυο αυτόνομα. Όταν γράφω στίχους, απλώς, δεν σκέφτομαι ποιος θα μπορούσε να τους μελοποιήσει. Μ' αρέσει να τους δουλεύω εγώ χωρίς αυτό να σημαίνει πως αποκλείω κάτι διαφορετικό στο μέλλον.
5.Στην καινούργια σας δουλειά τι ήχους θα ακούσουμε; Ποιο είναι το ύφος του δίσκου;
Μαρία: Θα ακούσετε πολλούς και διαφορετικούς ήχους που όλοι τους όμως εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό. Την ανάδειξη του στίχου της μελωδίας και της ερμηνείας. Δεν φοβόμαστε να δείξουμε ανοιχτά τις επιρροές μας(και είναι πολλές και διαφορετικές) και έτσι προκύπτουν ζειμπέκικα με ντράμς από δυτικές μουσικές, ηλεκτρονικά στοιχεία, σαφείς αναφορές στο έντεχνο του 60 και 70 με μια πιο σύγχρονη ματιά αλλά και πινελιές τζαζ ή μπλούζ.
6. Live εμφανίσεις σε Ιανό,Κύτταρο, After dark,Πυρήνα.Πως θα χαρακτηρίζατε το κοινό που σας ακολουθεί; Είναι αυτό που επιδιώκατε;
Μαρια: Ναι,το κοινό μας είναι αυτό που πάντα ονειρευόμουν να απευθύνομαι. Απαρτίζοταν αρχικά από δικούς μας ανθρώπους που άρχισαν να γίνονται περισσότεροι και γι' αυτό το λόγο έχουμε μια πιο προσωπική σχέση . Έρχονται συνειδητά στις παραστάσεις μας και μας λένε πάντα τη γνώμη τους.Δεν είναι σκληροπυρηνικοί γιατί δεν ακούνε μόνο αυτό το είδος.
Αλεξ: Εγώ πιστεύω ότι τους ενδιαφέρει και η ατμόσφαιρα που υπάρχει στα live μας. Ο τρόπος που στεκόμαστε στην σκηνή και που στήνουμε την παράσταση μας, ο τρόπος που αγκαλιάζουμε τον κόσμο και διασκεδάζουμε μαζί του.
7.Σπούδαζες στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς οικονομικά που ήταν και η πρώτη σου επιλογή. Στην πορεία όμως είδες πως δεν σου ταίριαζε ένα τέτοιο επάγγελμα. Τι θα συμβούλευες έναν νέο σε ανάλογη περίπτωση;
Μαρία:Θεωρώ πως άμα έχεις κουραστεί για να μπεις σε μια σχολή και ασχολείσαι με το αντικείμενο της σε ωφελεί να την τελειώσεις. Εμένα προσωπικά δεν μ' αρέσει να αφήνω κύκλους ανοιχτούς.Αν ξέρεις τι θέλεις να κάνεις, ακολούθησε το. Πιστεύω ότι οι νέοι άνθρωποι πρέπει να πάρουν αυτό το ρίσκο, να μην ακολουθούν το αντικείμενο του πτυχίου τους αν δεν είναι αυτό που αγαπάνε. Με οποιοδήποτε τίμημα. Αν κυνηγήσουν αυτό που αγαπάνε, θα πετύχουν σίγουρα.
8. «700 ευρώ το μήνα». Τραγούδι επίκαιρο στις μέρες μας .Οι στόχοι σας που έχετε για την μουσική συμβιβάζονται με τους καιρούς ή προσπαθείτε να φέρετε τους καιρούς στα μέτρα σας;
Αλεξ: Σίγουρα οι στόχοι οι οικονομικοί περιορίζονται λόγω της εποχής αλλά το δημιουργικό μέρος δεν νομίζω πως μπορείς να το περιορίσεις. Νομίζω ότι κάθε καλλιτέχνης που σέβεται τον εαυτό του δεν συμβιβάζεται στο δημιουργικό μέρος της δουλειάς του. Το να πας σε μια μεγάλη εταιρεία σήμερα είναι ένα είδος συμβιβασμού και τον κάναμε. Αλλά δεν φέραμε το υλικό μας στα μέτρα της εταιρείας άλλα τις οικονομικές μας απαιτήσεις. Η εποχή δεν θέλει συμβιβασμούς, θέλει να προσγειωθούμε σε επίπεδο οικονομικών απαιτήσεων.Υπάρχει πολύ χώρος για δημιουργία. Και σε αυτό πρέπει να δώσουμε βάρος.
Μαρία: Εγώ νιώθω ότι μπορώ να συμβιβαστώ μόνο με κάποια πράγματα που αφορούν στο διαδικαστικό μέρος. Όχι στην δημιουργία. Είμαστε πολύ μακριά από το σύστημα με τον Αλέξανδρο αλλά προκειμένου η μουσική μας να φτάνει σε περισσότερο κόσμο και να την μοιραζόμαστε μαζί του, συμβιβαζόμαστε με κάποιες παραμέτρους, κυρίως οικονομικές, που δεν μας στερούν την καλλιτεχνική μας αισθητική..
Αλεξ; Δεν νομίζω ότι η αποχή νέων καλλιτεχνών από την τηλεόραση έχει μεγάλη ισχύ αν λάβουμε υπ όψη τον τρόπο που είναι δομημένη τόσα χρόνια. Δεν πιστεύω ότι η απαξίωση αυτή την αποδυναμώνει. Αν μια μεγάλη μερίδα της τέχνης απαξιώσει πλήρως την τηλεόραση και φτάσει σε σημείο να μην περιέχει τίποτα καλλιτεχνικό πλέον, δεν ξέρω που μπορεί να φτάσει. Πιο πιθανό είναι να συνεχίσει να διαμορφώνει κατωτέρου επιπέδου ανθρώπους παρά να προσπαθήσει να αλλάξει.
Μαρια: Η νέα γενιά δεν απαξιώνει την τηλεόραση. Η τηλεόραση απαξιώνει την νέα γενιά. Άμα υπήρχε μια εκπομπή πραγματικά αξιόλογη που να στηρίζει τους νέους καλλιτέχνες πιστεύω ότι οι περισσότεροι θα πήγαιναν. Θέλει όμως πολύ μεράκι να γίνει κάτι τέτοιο στη βιομηχανία της τηλεόρασης. Πάντως συμφωνώ σε γενικές γραμμές με τον Αλέξανδρο. Αν η τηλεόραση αρχίσει να χάνει έδαφος , θα εφεύρει καινούρια ριάλιτι , σειρές ή θεάματα, δε θα κάνει στροφή προς τις τέχνες. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι θα υπάρχουν πάντα κάποια καλά προγράμματα.
10.Πιστεύετε ότι σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς το τραγούδι μπορεί να παίξει καίριο ρόλο στην κοινωνία; Μπορεί να έχει την δυναμική του παλιού πολιτικού τραγουδιού αλλά τώρα να εκφράζεται και να διαμορφώνεται με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο από την νέα γενιά;
Μαρια: Πιστεύω πως το τραγούδι έχει δύναμη στις μέρες μας αλλά όχι όση είχε τα παλιότερα χρόνια. Εκείνα τα χρόνια ήταν από τις λίγες μορφές τέχνης που ο λόγος της άνοιγε το μυαλό των ανθρώπων. Περίμενες, δηλαδή, να βγάλει δίσκο ο Σαββόπουλος για να αφυπνιστείς, να ξεσηκωθείς. Τώρα υπάρχει υπερπληροφόρηση, δεν προλαβαίνει ο κόσμος να αφομοιώσει το πολιτικό τραγούδι. Πόσοι για παράδειγμα ξέρουν τη Δανάη Παναγιωτοπούλου, την πιο δυνατή πολιτική γραφή κατά τη γνώμη μου σήμερα στην Ελλάδα;Έχει λίγο υποβαθμιστεί η δυναμική του τραγουδιού γιατί ο κόσμος δεν αντιλαμβάνεται πόση ανάγκη έχει το πολιτικό λόγο.
Αλεξ:Εγώ πραγματικά πιστεύω ότι υπάρχει χώρος για να δημιουργηθεί κάτι πολύ μεγάλο και δυνατό στο τραγούδι που ενδεχομένως να αλλάξει και τις δομές έτσι όπως τις έχουμε μάθει τόσα χρόνια. Θεωρώ πως η ιστορία κάνει κύκλους και ότι το τραγούδι θα αποκτήσει πάλι την δύναμη και την λάμψη που είχε κάποτε, επηρρεάζοντας περισσότερο κόσμο από το περιορισμένο κοινό που είχε μέχρι τώρα
