Αρχικά, είναι αναμφίβολο και ευρέως γνωστό ότι οι αρμόδιοι δημόσιοι υπάλληλοι των υπηρεσιών αλλοδαπών εκμεταλλεύονται τους απελπισμένους πρόσφυγες, οι οποίοι είναι λογικό να είναι πρόθυμοι να δώσουν και τα τελευταία τους χρήματα, προκειμένου να τύχουν μιας «ευμενούς μεταχείρισης». Μάλιστα, οι πρώτοι δε διστάζουν να δώσουν στους λαθρομετανάστες και «συμβουλές», λέγοντάς τους να ζητούν πολιτικό άσυλο, προφασιζόμενοι ότι κατάγονται από χώρες που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση –όπως το Ιράκ- για να έχουν περισσότερες ελπίδες έγκρισης των αιτήσεών τους. Στο ίδιο κύκλωμα ανήκουν και πολλοί αστυνομικοί, αλλά και μεγαλοδικηγόροι, οι οποίοι προωθούν την έκδοση- παράνομων φυσικά- αδειών παραμονής έναντι αδράς αμοιβής.Ακόμη, σε μεγάλο βαθμό ευθύνεται και η εξωτερική πολιτική της χώρας, μιας και λόγω της «χαλαρότητας» που επιδεικνύεται έχει δώσει τη δυνατότητα σε γειτονικές μας χώρες –και ιδιαίτερα στην Τουρκία- να προωθούν τους λαθρομετανάστες που καταφθάνουν στη χώρα τους στην Ελλάδα. Έτσι, η Ελλάδα καταλήγει να είναι η τελική χώρα υποδοχής ενός τεράστιου αριθμού ανθρώπων, χωρίς να διαθέτει τις κατάλληλες υποδομές, αλλά και την οικονομική δυνατότητα. Είναι λοιπόν κατανοητό ότι είναι άμεση ανάγκη να ασκηθούν οι απαιτούμενες πιέσεις στην Τουρκία προκειμένου να τηρήσει τις σχετικές συμφωνίες που δεν της επιτρέπουν να επαναπροωθεί τους λαθρομετανάστες που καταφθάνουν στα εδάφη της.
Βέβαια, δεν μπορεί να παραληφθεί το γεγονός ότι η θέση της χώρας μας είναι εξαιρετικά ευνοϊκή για τους λαθρομετανάστες, αφού η Ελλάδα είναι μια χώρα που περιβάλλεται στο μεγαλύτερο μέρος της από θάλασσα και αποτελεί και τα «σύνορα» μεταξύ τριών ηπείρων: την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλά κυκλώματα διακίνησης λαθρομεταναστών να επιλέγουν την Ελλάδα για τη μεταφορά των ανυπεράσπιστων αυτών ανθρώπων. Σε αυτό το σημείο πρέπει να επέμβει η πολιτεία, εξαρθρώνοντας αυτά τα κυκλώματα, μιας και όσοι συμμετέχουν σε αυτά καταπατούν ασύστολα τα ανθρώπινα δικαιώματα, παρανομούν και χρηματίζονται, αλλά και χρηματίζουν τις εκάστοτε αρχές ανάλογα με τις «ανάγκες». Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι θα πρέπει να κατηγορούμε το κράτος και τα κυκλώματα αυτά για την κατάσταση που επικρατεί και όχι τους λαθρομετανάστες, οι οποίοι είναι τα θύματα και όχι οι θύτες της υπόθεσης.
Είναι λοιπόν καιρός να σταματήσουμε να κατηγορούμε τους μετανάστες και τους λαθρομετανάστες για την δυσμενή κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, μιας και οι ίδιοι είναι οι τελευταίοι που ευθύνονται. Ας απλώσουμε λοιπόν στους ανθρώπους αυτούς ένα χέρι βοηθείας και ας υψώσουμε τη φωνή μας ενάντια στις ανεύθυνες και απάνθρωπες πολιτικές του κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε πραγματικά να βοηθήσουμε την κατάσταση, χωρίς να οξύνουμε τα πνεύματα και να προβαίνουμε σε ρατσιστικές εκδηλώσεις που δεν συνάδουν με το ήθος του λαού μας.

















