Όταν ο πεζός...πάει περίπατο!

Πεζός. Κάτι άγνωστο στο τοπίο της πόλης. Ένα ανθρωπάκι που εμποδίζει την αρμονική κίνηση των πάντων.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΑΓΑ

Καθετί έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από ένα πεζό, κι αυτό αποδεικνύεται περίτρανα στην περίπτωση των πεζοδρομίων. Ναι, αυτές οι πλατφόρμες στις άκρες των δρόμων είναι για εμάς, τους πεζούς, τους ανθρώπους της πόλης που θέλουμε απλά να κινηθούμε. Κάθε άλλο παρά για εμάς δεν είναι, όπως φαίνεται.

Η ελληνική τηλεόραση στα 00’s

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΑΓΑ

Στη δεκαετία που έφυγε χορτάσαμε τηλεόραση. Όχι ότι στα 90’s τη στερηθήκαμε, αλλά τώρα ακόμα περισσότερο. Πέραν των γεγονότων που παρέλασαν από τις οθόνες μας, είδαμε νέα πράγματα, μας δόθηκαν νέες δυνατότητες που τίναξαν την εμπειρία του να βλέπει κανείς τηλεόραση στα ύψη. Σειρές τελείωσαν, σειρές ήρθαν, νέα φορμάτ εκπομπών εγκαινιάστηκαν, αντιγράφτηκαν και παραλλάχθηκαν, και ένα ατέλειωτο κουτσομπολιό για το τι παίζει το «χαζοκούτι». Όλα τα είδαμε!

Και η δεκαετία αρχίζει με το τέλος δύο κορυφαίων σειρών που έμελε να αποστηθίσουμε στη συνέχεια, του Κωνσταντίνου και Ελένης και των Εγκλημάτων, οι συστάσεις περιττές. Αλλά δεν ήταν οι μόνες σειρές που τελείωσαν. Προς δυσαρέσκεια των απανταχού ΚΑΠΗ τίτλους τέλους έριξαν οι δύο κορακοζώητες σειρές της ελληνικής τηλεόρασης, η Λάμψη και το Καλημέρα Ζωή, οι τηλεθεάτριες απαρηγόρητες… Αλλά δεν παραπονιούνται όταν βλέπουν το πρώτο ριάλιτι εγκλεισμού το 2001, το Big Brother, που προκαλεί μαζική υστερία. Όλοι τρέχουν για Νόβα για να το βλέπουν 24/7, τα παιδιά πάλι τρέχουν για το επιτραπέζιο. Μετά έρχεται το Bar, το Survivor, το Fame Story και φτάνουμε μέχρι το σημερινό X Factor, και μην τολμήσετε να κάνετε τους χαζούς ότι τάχα δεν ξέρετε ούτε έναν παίχτη από αυτά τα παιχνίδια, ούτε τους επικούς καβγάδες που έγιναν ακόμα και live (το «Βλάχα, αμόρφωτη» του Χατζηστεφάνου στη Μπόκοτα ακόμα παίζει).

Το ένα φέρνει το άλλο και η τηλεόραση βάφεται ροζ φούξια, τα «μεσημεριανάδικα» κάνουν την εμφάνισή τους με Τατιάνα και Χριστίνα (Στεφανίδου και Λαμπίρη αντίστοιχα) να κονταροχτυπιούνται για την τηλεθέαση, η οποία στη συνέχεια θα φτάσει να αφορά ακόμα και τη μέση νοικοκυρά πιο πολύ κι από τις διαφημιστικές εταιρείες. Η Χριστίνα συνεχίζει ακάθεκτη, η Τατιάνα γίνεται η Ελληνίδα Όπρα. Τα «μεσημεριανάδικα» δεν τα πειράζει κανείς! Παράλληλα, η trash tv εξελίσσεται και η Ανίτα Πάνια ανακηρύσσεται σημαιοφόρος με τα Παρατράγουδά της και το πλήθος «καλλιτεχνών» που αναδεικνύει (Ταμπάκης, Κατέλης, Γυναίκα Μαραντόνα και λοιποί) φτάνουν μέχρι και τα επίσημα chart! Πού είναι ο Βάγκνερ; Πού είναι ο Πουτσίνι; Τα charts γεμίζουν, όμως, και με όλα τα τραγούδια των Ζουζουνιών και των Mazoo and the zoo, όλα βγαλμένα από το Alter.

Όσον αφορά τις κωμωδίες, ο Ρώμας έχει την πρωτοκαθεδρία (Κωνσταντίνου και Ελένης, Λίφτινγκ και Καφέ της Χαράς) αλλά μια άλλη ήσυχη δύναμη έρχεται και τον εκθρονίζει. Ο Γιώργος Καπουτζίδης γράφει της Σαββατογεννημένες, γίνεται γνωστός και μετά μας κλείνει δευτεριάτικα σπίτι για να δούμε Παρά Πέντε (κι ήμουν άγγελος του Τσάρλι, του Τσάρλι, του Τσάρλι…). Επίσης κλεινόμαστε σπίτι για να δούμε: Σ’ αγαπώ, μ’ αγαπάς, Δέκα λεπτά κήρυγμα, Είσαι το ταίρι μου, Άκρως οικογενειακό, Στάβλοι της Εριέττας Ζαΐμη, Επτά θανάσιμες πεθερές, Πενήντα-Πενήντα, Singles, Κόκκινο δωμάτιο, Πολυκατοικία, Κοκκινόπουλο (10η Εντολή, Κόκκινος κύκλος), Μανουσάκη (Η αγάπη ήρθε από μακριά, Το παιχνίδι της συγγνώμης) και Παπακαλιάτη (Κλείσε τα μάτια, Δυό μέρες μόνο, 4). Με τον τελευταίο μαθαίνουμε και τα αρχικά ΕΣΡ που θα τα σιχαθούμε στην πορεία. Όμως, έχουμε και την πρώτη στην ιστορία σειρά που κόπηκε παρά το γεγονός ότι ήταν εξαιρετικά επιτυχημένη, το «Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή» και γύρω απ’ το όνομά της κυκλοφορεί όχι ένας αλλά άπειροι μύθοι για τους λόγους που κόπηκε.

Κι επειδή ο κόσμος θέλει ψυχαγωγία, ο Σπύρος Παπαδόπουλος στρώνει τραπέζι, μας κερνάει μια τσικουδιά και μας λέει «Στην υγειά μας» και η Σεμίνα Διγενή καλεί κόσμο και κοσμάκη και τους έλεγε «Κοίτα τι έκανες». Ο Θέμος Αναστασιάδης χαλάει χιλιόμετρα βιντεοταινίας για να πετύχει όλα τα σαρδάμ και τις γκάφες της ελληνικής τηλεόρασης για να μας τα κάνει βιντεάκια και να μας τα δείξει «Όλα». Προσκυνούμε κάθε Τρίτη το ταλέντο του Λάκη Λαζόπουλου με το «Τσαντίρι» του και η τηλεθέαση εκτοξεύεται. Όμως καιγόμαστε, παράλληλα, να δούμε πού τα έκανε η Κλάρα η αγελάδα στο «Πολύ την Κυριακή» με το Γρηγόρη Αρναούτογλου.

Στην ενημέρωση, τα παράθυρα παραμένουν ως έχουν από την προηγούμενη δεκαετία, τα κανάλια ανταλλάσσουν παρουσιαστές (Χατζηνικολάου, Στάη, Ευαγγελάτος) και αναδεικνύουμε ως ποιοτικό δελτίο ειδήσεων εκείνο της ΝΕΤ. Ως πιο «ποιοτικό», βέβαια, αναδεικνύεται εκείνο του Star, το οποίο καινοτομεί και μας παρουσιάζει την Πετρούλα στο δελτίο καιρού και η ίδια μόλις τελείωσε… Επίσης, εμφανίζεται ένα νέο είδος πρωινής εκπομπής, το infotainment, ένα μείγμα Ελένης Μενεγάκη με Μαρία Χούκλη ένα πράμα και πιάνει! Στα πολύ πρωινά, ο Αυτιάς μοιράζει συντάξεις, ο Καμπουράκης ζαχαρώνει τα κορίτσια της σελίδας 3 της Espresso και ο Παπαδάκης συνεχίζει ακάθεκτος την πορεία του. Ακόμη, νέα κανάλια κάνουν την εμφάνισή τους, το Σκάι, με έναν καταιγισμό ντοκυμαντέρ και ποιοτικού προγράμματος, και το ελληνικό MTV, με άφθονη ξένη μουσική.

Kι επειδή η τεχνολογία πάει μπροστά, πέραν του design που αλλάζει, εγκαινιάζεται η έννοια του web tv. Πλέον βλέπουμε live τηλεόραση μέσω διαδικτύου κι αν χάσουμε κάποιο επεισόδιο από κάποια σειρά δε μας απασχολεί ούτε τρέχουμε να το γράψουμε στο βίντεο, το γράφουν άλλοι για μας… Εμείς το βλέπουμε όποτε θέλουμε σε γνωστές ιστοσελίδες… Επίσης, ξεκινά η εκπομπή της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης με τα κανάλια plus της ΕΡΤ και μέχρι το 2012 θα έχουμε μόνο ψηφιακή μετάδοση. Μέχρι τότε…

Και για το τέλος, Eurovision! Αναδείχτηκε σε υψίστης σημασίας τηλεοπτικό γεγονός με τη μεγαλύτερη τηλεθέαση από κει του την είχαμε ξεχασμένη. Κι ενώ το 2000 δε συμμετέχουμε καν για οικονομικούς λόγους, με την 3η θέση των Antique το 2001 αναθάρρησε η Ελλάδα κι έτσι ξεκινήσαμε μια επιτυχημένη πορεία. Μπορεί τις επόμενες δύο χρονιές να βγήκαμε 17οι με το Μιχάλη Ρακιτζή ντυμένο με τη στολή των ΕΜΑΚ και τη Μαντώ ντυμένη στα δερμάτινα, τις επόμενες όμως σκίσαμε. Το 2004 καθιερώνεται το σύστημα των ημιτελικών για να χωρέσουν όλες οι χώρες κι εμείς έχουμε το ρεκόρ να περνάμε πάντα στον τελικό, ούτε οι χώρες του Big Four να είμασταν. Και σα να μην έφτανε αυτό, μπαίνουμε πάντα στην τελική δεκάδα. Έτσι λοιπόν, το 2004 ο Σάκης Ρουβάς σκίζει σακάκια, κάνει κωλοτούμπες, «το κουνάει» και μας φέρνει 3ους, η Έλενα Παπαρίζου το 2005 παίζει τη λύρα και τραγουδά το προφητικό όπως φάνηκε «My number one» φέρνοντας τη Eurovision για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Μετά ακολουθούν: μία 9η θέση (Άννα Βίσση, 2006), δύο 7ες (Σαρμπέλ, 2007, και Σάκης Ρουβάς, 2009) και μία 3η (Καλομοίρα, 2008). Πέραν της όλης παραφιλολογίας κάθε χρόνο για το ποιο τραγούδι έπρεπε τελικά να στείλουμε ή πόσο φαβορί ή αουτσάιντερ ήταν οι υπόλοιποι, ένα γεγονός θα θυμόμαστε ακόμα, την απομάκρυνση της Δάφνης Μπόκοτα από την παρουσίαση της Eurovision καθώς το όνομά της ήταν συνυφασμένο με το θεσμό αυτό για 18 χρόνια. Και του χρόνου!

Δεκέμβριος 2009
www.exitmag.tk

MTV Europe Music Awards, Berlin 2009

Του Άγγελου Άγα

Στις 5 Νοεμβρίου όλοι οι μουσικόφιλοι της Ευρώπης, και όχι μόνο, στρέφουν τα βλέμματα προς το Βερολίνο για να γιορτάσουν τα ετήσια βραβεία του ευρωπαϊκού MTV (εμ τι, μόνο οι Αμερικάνοι θα είχαν βραβεία; ) που θεωρούνται ένα από τα πιο πολυσυζητημένα events ακόμη και σήμερα. Βέβαια, το γιορτινό κλίμα φέτος έχει τριπλή σημασία. Πέραν του ότι χαιρόμαστε με όλη αυτή τη διαδικασία των βραβείων γενικά (ακόμη και στα Nobel ντόρος γίνεται παρά του ότι δε γίνεται σόου), γιορτάζουμε ταυτόχρονα δύο επετείους, τα 20 χρόνια από την πτώση του τείχους του Βερολίνου αλλά και τα 15 χρόνια από τα πρώτα MTV Europe Music Awards που έγιναν, τι σύμπτωση, στο Βερολίνο!

Έτσι, λοιπόν, μέσα σε όλο αυτό το κλίμα συμπτώσεων, τα βραβεία θα διοργανωθούν στο O2 World στο Βερολίνο με κεντρική παρουσιάστρια την Katy Perry εντός σταδίου και τον Pete Wentz στο διαδίκτυο και στο κόκκινο χαλί. Κι επειδή μουσικά βραβεία χωρίς live εμφανίσεις δε γίνονται, θα μας τραγουδήσουν live οι: Foo Fighters, Green Day, Jay-Z, Leona Lewis, Shakira και Tokio Hotel, και όλοι παρακαλάμε να δούμε κάτι εκκεντρικό σε όλη αυτή την παρουσίαση, αν και είμαστε σίγουροι γιατί έτσι είναι τα EMA. Ένας λόγος παραπάνω να δούμε κάτι έξω από τα δεδομένα είναι η σίγουρη εμφάνιση της Lady Gaga, η οποία είναι υποψήφια σε 5 κατηγορίες! Την ίδια θέση, δηλαδή τις 5 υποψηφιότητες, μοιράζονται οι Kings Of Leon.


Στις συνολικά 13 κατηγορίες εκτός από τη Lady Gaga και τους Kings of Leon ξεχωρίζουν οι: Beyonce, Black Eyed Peas, Pixie Lott, La Roux και Green Day. Τους νικητές σε κάθε κατηγορία θα αναδείξουν οι τηλεθεατές καθώς η ψηφοφορία διεξάγεται αποκλειστικά μέσω διαδικτύου, εκτός από μία κατηγορία, αυτή του καλύτερου βίντεο κλιπ, η οποία θα κριθεί από τα δίκτυα του MTV ανά την Ευρώπη. Πέραν τούτου, υπάρχουν και τα regional awards όπου κάθε χώρα που έχει MTV αναδεικνύει έναν τραγουδιστή/τραγουδίστρια/συγκρότημα που στη συνέχεια θα διεκδικήσει μαζί με όλους τους νικητές από κάθε χώρα το βραβείο «Best European Act». Και σε αυτό το σημείο θα πρέπει να ξυπνήσει η εθνική μας υπερηφάνεια και εκτός από την ανελέητη και ακατάπαυστη ψήφιση της Ελλάδας για τη διεκδίκηση της κατηγορίας, θα πρέπει να προσευχηθούμε ώστε το βραβείο να το κερδίσει η δικιά μας Έλενα Παπαρίζου!

Για την ιστορία, τα MTV Europe Music Awards διοργανώνονται κάθε χρόνο από το 1994 σε διαφορετική κάθε φορά ευρωπαϊκή πόλη. Η Γερμανία θα διοργανώσει φέτος για τέταρτη φορά τα βραβεία, ενώ ακολουθεί το Ηνωμένο Βασίλειο που τα έχει φιλοξενήσει τρείς φορές. Και μέσα σε μια πληθώρα θεότρελων απονομών και εμφανίσεων, το ακόμη πιο θεότρελο είναι ότι ο πιο πολυβραβευμένος καλλιτέχνης είναι ο… Eminem!? Έτσι είναι αυτά, δε νοούνται βραβεία χωρίς άκυρα αποτελέσματα. Οπότε συντονιστείτε όλοι στο ελληνικό MTV στις 5 Νοεμβρίου (ελπίζω να σας πρόλαβε η EXIT) και απολαύστε ένα μοναδικό σόου όπως τόσα χρόνια μόνο το MTV ξέρει να διοργανώνει.

Nοέμβριος 2009
www.exitmag.tk

Βιβλιοθήκη

Του Άγγελου Άγα

Πάρε το μηδέν…
Κωνσταντίνος Καμάρας

Ρίξε το δεκάδραχμο στον κερματοδέκτη, «πάρε το μηδέν» και άκου έναν άνθρωπο που κάνει μια απόπειρα να γράψει μια Βίβλο για την εποχή που μεγάλωσε. Όπως ο ίδιος ισχυρίζεται «σε βαθμό τσιρίδας», άτομα που έχουν γεννηθεί μεταξύ του ’65 και του ’74, που ήταν δηλαδή έφηβοι τη δεκαετία του ’80, δεν έχουν ιδιαίτερη μνεία στην ιστορία και θεωρούνται αδικημένοι γιατί έζησαν στο μεταίχμιο δύο εποχών, από την «παλαιολιθική» στη «μεταμοντέρνα» Ελλάδα, και αισθάνονται πως τίποτα δεν τους ανήκει ολοκληρωτικά. Έτσι, σαν να αποκαθιστά την ιστορία, ξεθάβει στιγμές από την καθημερινότητα της δεκαετίας του ’80 για να μαθαίνουν οι νεότεροι αλλά κυρίως να θυμούνται οι παλαιότεροι. Από το μονοτονικό στο πολυτονικό, από το επιτραπέζιο στο ηλεκτρονικό, από το σπιτικό φαγητό στο fast food κι από το ράδιο στο βίντεο, παρουσιάζει την «αλλαγή» σε κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής, στην παιδεία, στο παιχνίδι, στη μουσική, στην ενημέρωση, στην πολιτική, στον τρόπο ζωής, γι’ αυτό και επιχειρεί να τιτλοφορήσει τη γενιά του ως η γενιά της «αλλαγής». Ένα εξαιρετικό βιβλίο για όλους τους «παρελθοντολάγνους», για εκείνους που θα ‘θελαν να γνωρίσουν λίγο καλύτερα την περιβόητη και ξακουστή δεκαετία του ’80 αλλά κυρίως για εκείνους που έζησαν τα παιδικά και εφηβικά τους χρόνια μέσα σε αυτήν. Στους τελευταίους, ειδικά, το βιβλίο θα τους αφήσει ένα χαμόγελο ικανοποίησης, είμαι σίγουρος. Κι ας ξεκίνησε όλο αυτό για πλάκα!

Εκδόσεις Ωκεανίδα
248 Σελίδες

Οκτώβριος 2009

www.exitmag.tk