Bookmark and Share
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγγελική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγγελική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009

Και τώρα; Μετράμε Αντίστροφα!

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΝΙΚΟΛΑΡΗ

Μετράμε αντίστροφα... Και εγώ κάθομαι ώρες και ψάχνω να βρω το γιατί. Γιατί άλλη μια χρονιά να περνάει τοοοοσο γρήγορα διάολε. Πως γίνεται αυτό; Αφού κι εγώ εκεί ήμουν. Και δεν τα υπολόγισα έτσι. Α δεν γίνεται, κάτι πρέπει να λείπει. Ένα καλοκαίρι, ένα φθινόπωρο κάτι. Το συμπαν θα κάνει και πάλι τις μυστικές διεργασίες του και θα με ξεγελάει. Για άλλη μια φορά. Μα ξανακάθομαι και ξαναμετράω. Και ναι τελικά, έχουμε Χριστούγεννα. Δεν κάνουν λάθος οι άλλοι, εγώ είμαι ξεροκέφαλη. Και πρωτοχρονιά, εννοείται. Που για άλλη μια χρονιά με βρίσκει τόσο απροετοίμαστη. Λες να έχουμε συνταρακτικά γεγονότα και φέτος; Ναι καλέ είχαμε και τις προηγούμενες χρονιές. Όχι; Για κοίτα παρακάτω...

2000
Το πιο συνταρακτικό πράγμα που έγινε σ'αυτή τη χρονιά ήταν ότι υπήρξε. Πρόκειται για αυτό το περιβόητο μιλενιουμ, και την καταστροφή του κόσμου που μας χτυπούσε την πόρτα. Και εκεί που άλλαζε η χρονιά και ανταλλάζαμε δώρα, αναρωτιόμασταν ζω ακόμα;/ ήρθε η συντέλεια;/ τώρα υποτίθεται πως ακούω το μεγάλο μπαμ και βρίσκομαι σε τόπο χλοερό; Μα τελικά το μόνο μπαμ που ακούστηκε ήταν αυτό των πυροτεχνημάτων. Οου γουατ ε ριλιφ!

2001
Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον μεγάλο αδερφό που μας έκλεινε το μάτι κάθε εβδομάδα από τη συχνότητα του αντεννα; Η εκείνη την αξέχαστη πρωτοχρονιά που πέρασες αγωνιώντας αν τελικά ο Τσάκας κέρδισε; Το πρώτο επίσημο ριάλιτι στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης έκανε την εμφάνιση του το 2001 και παρέδωσε επάξια τη σκυτάλη σε αντίστοιχες εκπομπές τέτοιου τύπου, που ακόμα και σήμερα γνωρίζουν επιτυχία. Είτε είναι καλλίγραμμα μοντέλα που σκοτώνονται μεταξύ τους είτε είναι μάγειρες που επίσης σκοτώνονται μεταξύ τους.

2002
Τη χρονιά αυτή θα λέγαμε πως τέθηκαν τα θεμέλια για την πολιτιστική αναβάθμιση της πόλης, αφού τότε ξεκίνησαν πυρετωδώς οι εργασίες για την κατασκευή του νέου μουσείου της Ακρόπολης. Ε όχι και τόσο πυρετωδώς αν σκεφτεί κανείς ότι φέτος εγκαινιάστηκε και μπορέσαμε επιτέλους να το επισκεφτούμε. Κάλλιο αργά παρά ποτέ λένε ε;.

2003
Η άνοιξη αυτού του έτους δεν μπήκε καθόλου ευχάριστα καθώς στις 13 Απριλίου συνέβη το τραγικό δυστύχημα στο ύψος των Τεμπών όπου 21 μαθητές βρήκαν το θάνατο όταν επέστρεφαν από την τριήμερη εκδρομή τους. Το λεωφορείο που τους μετέφερε συγκρούστηκε με νταλίκα που μετέφερε ναβοπαν , στο 388ο χιλιόμετρο της Εθνικής Αθηνών - Θεσσαλονίκης.

2004
Ε, ναι, γίνομαι και πάλι γραφική. αλλά τι να κάνουμε; Δεν γίνεται να μην αναφερθώ στους Ολυμπιακούς αγώνες που πραγματοποιήθηκαν τότε στην Αθήνα. Και δόθηκε σε όλους τους Αθηναίους η ευκαιρία να κάνουν και διεθνώς πλέον γνωστή την ελληνική φιλοξενία και τον αρχαίο πολιτισμό, μαζί με το αγαπημένο τρίπτυχο σουβλάκι/ ουζάκι/ και γκρικ καμάκι.

2005
Δύο χιλιάδες πέντε, και οοο τη χαρά. Αυτή η χώρα δεν παύει να είναι και πάλι το σημείο αναφοράς στην Ευρώπη. Καλέ το Λενάκι μας βγήκε πρώτο σαυτόν τον πολύ ευχάριστο διαγωνισμό που διάφοροι πικρόχολοι αποκαλούν πανηγυράκι. Η γιουροβίζιον έχει γίνει πολύ μαστ από τότε (όχι ότι πριν δεν ήταν δηλαδή) καθώς κάθε νέος και ωραίος τραγουδιστής φιλοδοξεί να την κατακτήσει.

2006
Τον Ιούνιο του 2006 είχαμε την πρώτη απόδραση των Βασίλη Παλαιοκώστα και Αλκέτ Ριτζάι από τις φυλακές Κορυδαλλού με ελικόπτερο. Φαίνεται τους φάνηκε τόσο εύκολο που μετά από μόλις τρία χρόνια ξαναπροσπάθησαν. Με ελικόπτερο πάλι. Μάλιστα, για την ιστορία τότε είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα ο διευθυντής των φυλακών, ο αρχιφύλακας και ο υπαρχιφύλακας της πέμπτης πτέρυγας του σωφρονιστικού καταστήματος και ένας εξωτερικός φρουρός, από τον τότε υπουργό δικαιοσύνης Αναστάση Παπαληγούρα.

2007
Τα 90's έρχονται στην επιφάνεια και εμείς ξαναθυμόμαστε τα παιδικά μας ποπ χρόνια. Το γεγονός που ταράζει τα μουσικά δρώμενα δεν είναι άλλο από την επιστροφή στη δισκογραφία των λατρεμένων σπάις γκέρλς (spice girls) με το άλμπουμ χεντλάινς (headlines) και των μπακστριτ μπόις (backstreet boys) με το άλμπουμ ανμπρέικαμπλ (unbreakable). Κανένα από τα δύο δεν μας θύμισε τον εκστασιασμό που είχαμε όταν τότε τα ακούγαμε αλλά οφείλουμε να πούμε πως το άλμπουμ των μπακστριτ μπόις βρήκε μεγαλύτερη ανταπόκριση.

2008
Βαρύ πλήγμα χτυπά τον αθλητισμό όταν 11 αθλητές της εθνικής ομάδας άρσης βαρών με προπονητή τον Χρήστο Ιακώβου βρίσκονται θετικοί στην απαγορευμένη ουσία μεθυλτριενολόνη. Ούτε ένας ούτε δύο. Κι αναρωτιόμουν εγώ πως με ένα απλό «κάτσε κάτω απ'τη μπάρα», αυτοί οι μπρατσαράδες κρατάνε 200 κιλά.

2009
Τι να διαλέξει κανείς να γράψει για μια πολυτάραχη χρονιά σαν τη φετινή; Θα αναφέρω την εφαρμογή του μέτρου για την απαγόρευση του καπνίσματος, την 1η Ιουλίου, που έχει σώσει ζωές -όπως βαρεθήκαμε να ακούμε- σε άλλα κράτη που έχει εφαρμοστεί. Πολλές αντιρρήσεις από τους καπνιστές και πολύς ντόρος για το τίποτα, γιατί εμείς ιδιαίτερες αλλαγές δεν παρατηρήσαμε.

Για το 2010 προφανώς δεν έχω κάτι να πω μόνο ας τρώμε πιο υγιεινά, ας ψωνίζουμε λιγότερο, ας κάνουμε περισσότερο σεξ, και ας είμαστε καλύτεροι άνθρωποι. Αυτά αρκούν. Άντε και τα μυαλά στα κάγκελα. Καλή χρονιά!

Δεκέμβριος 2009
www.exitmag.tk

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2009

"Gay Parade"

Από την Αγγελική Νικολάρη


«Γκέι», «ομοφυλόφιλος», «πισωγλέντης» ή απλά διαφορετικός είναι μερικά μόνο από τα επίθετα με τα οποία κατά καιρούς στολίζουμε τα άτομα με ιδιαίτερες σεξουαλικές προτιμήσεις - συνήθως όχι όμοιες με τις δικές μας- .

Άλλοτε είναι κάποιοι αστείοι τύποι ντυμένοι λατερνοειδώς που ελαφρώς «γυναικίζουν», περπατούν χαριτωμένα και μιλούν τραγουδιστά. Θα τους βρεις να περπατούν χέρι χέρι, στο γκάζι και σε άλλες φάνκι περιοχές, και να δέχονται επικριτικά συνήθως βλέμματα και σχόλια. Είναι πολύ τρέντι και γλυκούληδες! Πολλοί ενοχλούνται από τις περίεργες εμφανίσεις τους ή τις προκλητικές συμπεριφορές τους, ωστόσο κάνεις δεν μπορεί να τους αναιρέσει το θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας στην έκφραση.

Άλλες φορές πάλι είναι πιο ήπια ντυμένοι και περνούν σχεδόν απαρατήρητοι ακόμα και από τα έμπειρα μάτια διάφορων κουτσομπόληδων. Προτιμούν να ζουν ήσυχα τη ζωή τους και να μην διατυμπανίζουν την σεξουαλική τους ταυτότητα. Υπάρχουν επίσης ορισμένα επαγγέλματα που είναι συχνά συνυφασμένα με τη λέξη γκέι, είτε γιατί έχουν προβληθεί πολύ κατ'αυτόν τον τρόπο από τα μέσα είτε γιατί οι ίδιοι εκφράζονται καλύτερα μέσα από αυτά. Φαντάζομαι λοιπόν πως ασκούν καλλιτεχνικού περιεχομένου επαγγέλματα, γκλαμουράτα και πρωτοποριακά. Φωτογράφοι, ζωγράφοι, ηθοποιοί, σεναριογράφοι, κομμωτές, διακοσμητές, σχεδιαστές, στυλίστες κλπ κλπ. (καλά, όχι ότι δεν μπορείς να δεις γκέι σε δημόσια υπηρεσία αλλά μου κάνει λίγο πασέ).

Οι αγαπημένοι μας ομοφυλόφιλοι λοιπόν, αποτελούν ένα πολύκροτο κομμάτι της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Άτομα που υφίστανται έντονη κριτική και ρατσισμό από τους συνανθρώπους τους για κάποια προτίμηση τους που τυχαίνει να διαφέρει από αυτή της μάζας. Άτομα ευαίσθητα, που ακολουθούν τις πεποιθήσεις τους ενάντια στις κοινωνικές συμβάσεις.

Μας αρέσουν γιατί είναι πρωτοπόροι, αγωνιστές και τολμούν το διαφορετικό σε μια κοινωνία γεμάτη μικρο-ταμπού και μικρο-στερεότυπα. Και τα πάνε μια χαρά αν σκεφτείς ότι έχουν καταφέρει να αποκτήσουν πολλά από τα δικαιώματά τους ταράζοντας και διχάζοντας πολλές φορές την κοινή γνώμη. Απλό παράδειγμα αποτελούν οι περιβόητοι γάμοι ομοφυλοφίλων, και το αν θα ήταν σκόπιμη, ή όχι, η τέλεση τους ή ακόμα και η υιοθέτηση παιδιών από αυτούς στα πλαίσια της δημιουργίας μιας «διαφορετικής» οικογένειας. Το θέμα είναι πραγματικά πολύ λεπτό και τα ατομικά δικαιώματα παραμένουν για μια ακόμη φορά στο προσκήνιο. Ένα χαρτί με δυο υπογραφές και τελος πάντων μια πιστοποίηση γάμου, νομίζω δεν είναι τόσο τραγική υπόθεση. Το να ακούγεται, όμως, η φωνή του παπά να λέει «η δε γυνή ίνα φοβείται τον άντρα» και ο Μήτσος να πατά το πόδι του Κίτσου είναι -τουλάχιστον- τραγελαφικό. Άσε που το έρμο το παιδί τους αντί για μαμά και μπαμπά θα φωνάζει μπαμπά 1 και μπαμπά 2. Ε, δε λέει.

Όπως και να έχει το Athens Pride είναι μια οργάνωση που υποστηρίζει και φέρνει στην επιφάνεια τα δικαιώματα των γκέι. Διοργανώνει συχνά πυκνά διάφορα events και συγκεντρώσεις με κορυφαία την ετήσια «παρέλαση» της γκέι, λεσβιακής, αμφι και τρανς κοινότητας σε ανάμνηση των γεγονότων του Stonewall της Νέας Υόρκης τον Ιούνιο του 1969. Έτσι λοιπόν από 2005
παρελαύνουν στην πλατεία Κλαυθμώνος κάθε Ιούνιο οι «διαφορετικοί» της κοινωνίας μας. Καλό θα ήταν να στηρίζουμε την προσπάθεια τους.

Η οποία προσπάθεια πρέπει πρωτίστως να καλύπτει τους ίδιους. Διότι υπάρχει μια κυριολεκτική παρέλαση των γκέι σήμερα, που καθημερινά αυξάνεται και πληθύνεται με αποτέλεσμα να χάνεται η ουσία του πράγματος. Δηλαδή είσαι γκέι επειδή όντως γουστάρεις να είσαι ή επειδή δεν ξέρεις/ ψάχνεσαι γενικώς/ έτσι σου είπαν/ το είδες και στην TV.
(Βλ.www.athenspride.eu)


Nοέμβριος 2009
www.exitmag.tk

Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2009

Απλώς δεν σε γουστάρει

Της Αγγελικής Νικολάρη

Μια αγαπημένη φράση που όλοι μας ενίοτε χρησιμοποιούμε ή έστω έχουμε χρησιμοποιήσει για να ξεχάσουμε μια ερωτική απογοήτευση, για να πάρουμε πιο μαλακά την χυλόπιτα που έσκασε σαν βόμβα από το πουθενά ή τελοσπάντων για να συμπαρασταθούμε στην κολλητή που οδύρεται στην αγκαλιά μας για παρόμοιο λόγο.

Αν ο τίτλος σου φαίνεται γνωστός είναι γιατί κι εσύ έχεις διαβάσει το best seller των Γκρεγκ Μπέρετ και Λιζ Τουτσίλο που έκανε θραύση στην Νέα Υόρκη ή είδες την ομώνυμη συμπαθητική ταινία με την Jennifer Aniston. Η ταινία καλή, χαλαρωτική με ένα πολύ ωφέλιμο ηθικό δίδαγμα.

Ένα συνηθισμένο story συνήθως έχει ως εξής: είσαι ελεύθερη, ωραία, και βγαίνεις με τις φίλες σου Σάββατο βράδυ να καταπλήξετε τα πλήθη. Με τακούνι τουλάχιστον δεκάποντο, βλεφαρίδα κάγκελο και μαλλί ακούνητο από τη λακ κάνεις τη θεαματική σου είσοδο στο Club σίγουρη ότι τους αφήνεις όλους άφωνους με την γοητεία σου.

Μετά από ώρες, αφού έχεις κουνηθεί στους ρυθμούς κάθε καλοκαιρινού hit και έχεις πιει κυριολεκτικά το Βόσπορο, κάνεις την τρομερή ανακάλυψη: μόλις κατάλαβες πως ο δίμετρος καλλονός που κοίταζες επίμονα τόση ώρα είναι φίλος φίλου και δεν χάνεις ευκαιρία να μεταφερθείς στο εν λόγω τραπέζι. Η γνωριμία στέφεται από απόλυτη επιτυχία καθώς το υπόλοιπο της βραδιάς το περνάτε μαζί. Μόλις σου ζητάει το κινητό σου σκέφτεσαι «το γράπωσα το γκομενάκι» και σχεδόν ευτυχισμένη γυρνάς σπίτι σου.

Το επόμενο πρωί αμυδρά θυμάσαι τη χθεσινή βραδιά, μέχρι που ένα μήνυμα στο κινητό σου από τον γνωστό άγνωστο, που σου ζητά να βγείτε, σε φέρνει στην πραγματικότητα. Εκστασιασμένη ετοιμάζεσαι με τις ώρες και κάνεις τις κούρες ομορφιάς σου για να δείχνεις φρεσκαδούρα και να τον κατακτήσεις. Σε όλη τη διάρκεια του ραντεβού κοιτάζεις να τον εντυπωσιάσεις με τις γνώσεις, τις ατάκες και φυσικά το αγγλοσαξονικό χιούμορ σου. Ανακαλύπτεις μάλιστα ότι έχετε κοινά ενδιαφέροντα! Ευχαριστημένη από τον εαυτό σου και σίγουρη ότι τον έχεις ενθουσιάσει, περιμένεις για το επόμενο ραντεβού. Το οποίο όμως δεν έρχεται ποτέ.

Άδικα περιμένεις πάνω από το κινητό σου τις επόμενες μέρες και αναρωτιέσαι τι πήγε στραβά. Όλα έχουν περάσει από το μυαλό σου: ότι πνίγεται στη δουλειά, ότι έχασε το κινητό σου, ότι αρρώστησε, ότι πέθανε. εκτός από το πολύ απλό «απλώς δεν σε γουστάρει.» Η πιο cool και απενεχοποιημένη φράση για μια γνωριμία που τελικά δεν πήγε τόσο καλά όσο θα ήθελες. Τόσο απλή. Τόσο ανακουφιστική.

Η φιλαρέσκεια, ο εγωισμός και η έλλειψη αντικειμενικότητας κάνουν ορισμένους ανθρώπους να πιστεύουν ότι είναι δυνατό να αρέσουν σε όλους -ψώνιααα- και ξεχνούν ότι ο καθένας διακρίνεται για τη μοναδικότητα και την ξεχωριστότητα του (δεν ξέρω αν υπάρχει αυτή η λέξη). Επίσης, ο αρκούδος θα ζευγαρώσει με την αρκούδα και ο χελιδόνος με τη χελιδόνα. Θα μπορούσε ο αρκούδος να ζευγαρώσει και με τη χελιδόνα εφόσον όμως το γούσταραν και οι δύο. Και φυσικά τα ετερώνυμα έλκονται, μα χωρίς ομοιότητες και κοινά σημεία οι αντιθέσεις χάνουν τη μαγεία τους, καταντούν βαρετές, εκνευριστικές.

Και επειδή πολύ το κούρασα το θέμα θα κλείσω με μια συμβουλή/ προτροπή/ παραίνεση: το επόμενο ραντεβού που δεν θα σου κάτσει δεν είναι επειδή δεν είσαι πολύ ψηλή ή επειδή έχεις φακίδες ή χοντρές γάμπες αλλά επειδή απλώς δεν σε γουστάρει.


Οκτώβριος 2009
www.exitmag.tk



Σχετικά Άρθρα

Related Posts with Thumbnails